میان ماه من تا ماه گردون         تفاوت از زمین تا آسمان است

چرا کودکانمان اغلب آنگونه که ما می خواهیم نیستند؟

        کودک روستایی   و   کودک شهری

به نظر شما چه تفاوت های میان کودک روستایی و کودک شهری است .؟یا چه برتری هایی؟

باز گرد ای خاطرات کودکی

بازگرد ای خاطرات کودکی

اولین روز دبستان بازگرد

کودکی ها شاد و خندان باز گرد

بر سوار اسب های چوبکی

باز گرد ای خاطرات کودکی

خاطرات کودکی زیباترند

یادگاران کهن مانا ترند

درسهای سال اول ساده بود

آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و خروس

روبه مکار و دزد و چاپلوس

روز مهمانی کوکب خانم است

سفره پر از بوی نان گندم است

کاکلی گنجشککی باهوش بود

فیل نادانی برایش موش بود

با وجود سوز و سرمای شدید

ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت جا می شدیم

ما پر از تصمیم کبری می شدیم

پاک کن هایی ز پاکی داشتیم

یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت

دوشمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستانمان از آه بود

برگ دفتر ها به رنگ کاه بود

همکلاسیهای درد و رنج و کار

بچه های جامه های وصله دار

بچه های دکه سیگار سرد

کودکان کوچک اما مرد مرد

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود

جمع بودن بود و تفریقی نبود

کاش می شد باز کوچک می شدیم

لااقل یک روز کودک می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش

یاد آن گچها که بودش روی دوش

ای معلم نام و هم یادت به خیر

یاد درس آب و بابایت به خیر

ای دبستانی ترین احساس من

بازگرد این مشقها را خط بزن

شعر از: محمد علی حریری جهرمی
ادامه نوشته

به فکر کودکانمان باشیم

کودکان امروز بزرگسالان فردا و آینده سازان فردا و سرمایه های کشور هستند پس بیایید تا برای بهتر شدن آنها تلاش کنیم و دربارۀ کودکان و مسائل مربوط به کودکان بیشتر و بهتر بدانیم و نسلهای آینده را بهتر تربیت کنیم . بیایید تا کودکان را از تمام جوانب رشد دهیم نه فقط از یک جنبه و از دیدگاه خودمان . به کودکان بیشتر بها دهیم . به کودکان نزدیک شویم و برایشان به عنوان یک دوست باشیم فرصت را از دست ندهیم و راه را برای دیگران باز نگزاریم تا دیگران با عنوان دوست به کودکان نزدیک شوند و هرآنچه که می خواهند از کودکان ما بسازند و آن زمان دیگر دیر خواهد بود تا به فکر چاره و درمان باشیم پس در هر زمانی پیشگیری بهتر از درمان است . بیایید با دقت بیشتری به کودکانمان  و نیازهایشان توجه کنیم . نیازهای سنی کودکان را بدانیم و بگذاریم که کودکان کودکی کنند و کودکی را از کودکانمان نگیریم . فقط به فکر کودکان خود نباشیم واز دیگر کودکان بی سرپرست و نیازمند قافل نشویم . هر شخص از ابتدا بزهکار و خلافکار نیست اگر در همان کودکی کسی دست آنها را می گرفت شاید آنها نیز سرنوشت بهتری داشتند . اگر اکنون دست کودکان نیازمند را بگیریم شاید در آینده افراد خلافکار و... کمتری داشته باشیم